| 08 mei 2005 Langzaam verstedelijkt de Utrechtse heuvelrug. Met regelmaat is bos gekapt voor nieuwbouw, en is landgoed verkaveld. In plaats van vrijliggende villa’s in het groen, vormde zich lintachtige bebouwing langs o.a. de Paltzerweg. Voor de omgeving was het van grote waarde dat ons terrein onbebouwd bleef. Het is één van de weinige plekken waar ‘het bos’ aan de weg grenst. Het kavel meet 22 x 90 meter en ligt gedeeltelijk in Bosch en Duin en Den Dolder. Een bestemmingsplan bepaalde waar precies gebouwd moest worden. Aan ons de taak om ‘het lint’ zo min mogelijk te benadrukken, en om veel bomen aan de weg te sparen. Reductie van het bebouwd grondoppervlak, en sensatie van het bos werden tot doel. Niet-te-min is de bouwingreep fors, maar het huis blijft min-of-meer los van de grond. De inrit draait weg zodat vanaf de straat geen carport met afvalemmers, maar begroeiing te zien is. Over de brug een kijkgat door het struweel naar de voordeur. Terreininmeting toonde een hoogste- en laagste punt binnen de bouw enveloppe. Deze zijn bekleed met donkere steen: van de ‘heuvel’ met entree, keuken en garage via de brede trap omlaag naar het ‘dal’ met woonkamer, terras en vijver. Daar ontpopt zich een panoramisch uitzicht op verticale stammen, met de bovenbouw als ‘horizon’. De kern van het huis - een stookplaats in het bos - bevat alle installaties, en draagt de bovenbouw met slaapkamers, bibliotheek, etc. Het huis is gebouwd als geprefabriceerd staalskelet, in korte tijd gemonteerd op de keldervloer. De brandwerende betonvulling van dit skelet versterkt het beeld van drie schijven, die overigens de langsgevels van de bovenbouw daadwerkelijk dragen. De staalplaat-beton verdiepingsvloeren van de ‘split-level-woning’ verspringen steeds 1,50 meter en overspannen van de kern naar de gevels van de bovenbouw. In de woonkamer zijn daardoor prachtige grote glasopeningen mogelijk geworden.
| ||||||||||||||||||||||||||