| 24 apr 2005 Gevraagd werd uitbreiding van het atelier, voldoende hoog voor groter werk en met oriëntatie op het Noorden. Daar ligt de Maas met kwelwater en poelen, een inspiratiebron. Van het schooltje bleven de bouwepisodes uit 1870 en 1925 herkenbaar. Maar de contrasterende architectuur vond geen genade bij welstand. Na vier zittingen is een derde ontwerp goedgekeurd. Was het eerste plan een staand volume wat nét over de dijk kijkt; het uitgevoerde atelier is bescheidener vormgegeven. Nu toont de straatgevel een liggend volume met schuin dak dat nog licht reikhalst naar de rivier in het Noorden. Alle programma-onderdelen, hoogteverschillen en technische uitwerkingen zijn in één materiaal uitgewerkt: sobere baksteen, die nog geslempt kan worden. Plattegrond en doorsnede maken gebruik van de vorm van het kavel. De schuinte van de erfgrens is rechthoekig in plattegrond verwerkt, en het dak heeft een gelijke helling. Zo verrast het parallellogram-vormig dak in deze eenvoudige opzet.
| ||||||||||||||||||||
| 10 apr | mArtijn |
| Reacties: 1 | lijnen oude gevel in anders gekleurde baksteen...geen moderne vertaling...gemiste kans? |
| 12 dec | Slielie |
| Reacties: 2 | auw, mijn ogen |
| 12 dec | Eric Vanderfeesten |
| Reacties: 4 | waarom doen je ogen pijn ? suggereer je 'iets' ? zo ja, wat dan? heb je een mening om je uitspraken te onderbouwen? |
| 20 jan | Teun Spruijt |
![]() Reacties: 4 | Is het niet vreemd, of misschien zelfs verontrustend, dat studenten tegenwoordig de kwaliteiten van een ingetogen architectuur niet herkennen? Als een bouw niet expressief staat te schreeuwen wat wordt bedoelt, lijkt het niet langer gehoord te worden. Is architectuur die de omslag van een glossy magazine haalt daarom per definitie wel 'goed'? |